AWS D1.1 Table 3.2 Preheat — Now Table 5.11

Tablo 3.2 ve Tablo 5.11 — Ne Değişti?

D1.1, 2015 baskısında yeniden düzenlendiğinde, ön ısıtma gereksinimleri Clause 3'ten Clause 5'e taşındı. Eski Tablo 3.2, Tablo 5.11 oldu.

D1.1'i 2010 veya daha önceki baskılardan öğrendiyseniz, bunu hala "Tablo 3.2" olarak düşünebilirsiniz. Hala Tablo 3.2'ye atıfta bulunan herhangi bir WPS, 2015 öncesi bir baskıya göre yazılmıştır ve ön ısıtma değerlerinin hala eşleştiğini doğrulamak için mevcut koda göre gözden geçirilmelidir.

7 Ön Isıtma Kategorisi (A'dan G'ye)

Tablo 5.11, A’dan G’ye yedi kategori içerir; her kategori listelenen çelik şartnamesi ile kaynak prosesi ve elektrot hidrojen koşullarına bağlıdır. Ardından malzeme kalınlığı uygulanır. Tablo 5.6 grubu, Tablo 5.11’in anahtarı değildir.

D1.1 Tablo 5.11'deki Kategori B, düşük hidrojenli elektrotlarla (E7018, E7016, vb.), Tozaltı Kaynağı (SAW), Gazaltı Kaynağı (GMAW) veya özlü tel ark kaynağı (FCAW) ile kaynak yapılan çelikleri kapsar. Bina ve köprü yapımında en sık kullanılan yapısal çelikler için geçerlidir: A36, A572 Gr.50, A992, A588, A709 Gr.36, A709 Gr.50, A500 Gr.B/C, A53 Gr.B ve A106 Gr.B. Kategori B, Kategori A'dan daha düşük ön ısıtma gereksinimlerine sahiptir çünkü bu prosesler ve elektrotlar, kaynak metali içinde önemli ölçüde daha az yayılabilir hidrojen üretir, bu da hidrojen kaynaklı çatlama (soğuk çatlama veya gecikmeli çatlama olarak da adlandırılır) riskini azaltır. Kategori B için ön ısıtma değerleri şunlardır: 3/4"'e kadar 32°F (0°C), 3/4"–1-1/2" için 50°F (10°C), 1-1/2"–2-1/2" için 150°F (65°C) ve 2-1/2" üzeri için 225°F (110°C). Uygulamada, çoğu yapısal çelik imalatı düşük hidrojenli prosesler kullandığı için Kategori B en sık kullanılan ön ısıtma kategorisidir.

Tablo 5.11 Nasıl Okunur?

Tablo 5.11’i şu sırayla okuyun: listelenen çelik şartnamesi, eşleşen kaynak prosesi ve elektrot hidrojen tanımı, ardından malzeme kalınlığı. Tablo 5.6 grubu aramanın anahtarı değildir.

Tablo 5.11 satırında çelik şartnamesi, kaynak prosesi ve hidrojen tanımını eşleştirdikten sonra kaynak noktasındaki en kalın parçanın kalınlık bandını uygulayın. O satır Minimum ön ısıtma ve pasolar arası sıcaklığı verir; Tablo 5.6 grubu satırın anahtarı değildir.

Kalınlık Bantlarını Anlamak

Table 5.11 Categories A–C Kod bands are 1/8 to 3/4 in. incl. (3 mm to 20 mm incl.); over 3/4 thru 1-1/2 in. incl. (over 20 mm thru 38 mm incl.); over 1-1/2 thru 2-1/2 in. incl. (over 38 mm thru 65 mm incl.); and over 2-1/2 in. (over 65 mm). Thicker material requires higher preheat because the greater mass acts as a larger heat sink, pulling heat away from the Kaynak faster and increasing the Soğuma Hızı in the Isıdan Etkilenen Bölge.

A36, D1.1:2025 Tablo 5.6'da Grup I çeliğidir ve Tablo 5.11'e göre kaynak prosesinize bağlı olarak ön ısıtma Kategori A veya B'ye girer. E6010 veya E6011 (Kategori A) gibi düşük hidrojen olmayan SMAW elektrotları ile, 3/4 in'e kadar malzeme için minimum ön ısıtma 32°F (0°C), 3/4 ila 1-1/2 in için 150°F (65°C), 1-1/2 ila 2-1/2 in için 225°F (110°C) ve 2-1/2 in üzeri için 300°F (150°C)'dir. Düşük hidrojenli prosesler — E7018 SMAW, Tozaltı Kaynağı, Gazaltı Kaynağı veya FCAW (Kategori B) — ile ön ısıtma gereksinimleri daha düşüktür: 3/4 in'e kadar 32°F, 3/4 ila 1-1/2 in için 50°F (10°C), 1-1/2 ila 2-1/2 in için 150°F ve 2-1/2 in üzeri için 225°F. Ön ısıtma sıcaklığı, Madde 7.6.4'e göre her paso için ark başlatılmadan hemen önce kontrol edilmelidir. Tablo 5.11 dipnot (a)'ya göre, ana malzeme sıcaklığı 32°F'nin altında olduğunda, en az 70°F (20°C)'ye kadar ön ısıtma yapmalı ve bu sıcaklığı kaynak boyunca korumalısınız.

H4 ve H8, AWS A4.3 test yöntemleri tarafından tanımlanan yayılabilir hidrojen tanımlamalarıdır. H8, elektrot, tel veya flaks kombinasyonunun 100 g kaynak metali başına 8 mL'den fazla yayılabilir hidrojen bırakmadığı anlamına gelir. H4 daha katıdır — 100 g başına 4 mL'den fazla değil. Bu tanımlamalar Tablo 5.11 için önemlidir çünkü daha yüksek mukavemetli çelikler hidrojen kaynaklı çatlamaya daha duyarlıdır ve daha sıkı hidrojen kontrolü gerektirir. Örneğin, Tablo 5.11'deki A913 Gr.50, 60 ve 65 çelikleri, H8 sarf malzemeleriyle kaynak yapıldığında Kategori D ön ısıtma için uygundur. A913 Gr.80, en kısıtlayıcı sınıflandırma olan H4 sarf malzemeleri gerektirir — daha yüksek akma mukavemetini ve daha fazla çatlama hassasiyetini yansıtır. Yaygın H8 sarf malzemeleri arasında E7018-H8 SMAW elektrotları ve ER70S-6 gibi çoğu Gazaltı Kaynağı katı telleri bulunur. H4 sarf malzemeleri, düşük hidrojen derecelerini korumak için genellikle özel taşıma ve depolama prosedürleri gerektirir.

Hidrojen Tanımlayıcıları (H4, H8, H16)

Hidrojen tanımlayıcı, biriktirilmiş kaynak metalindeki maksimum yayılabilir hidrojeni, 100 gram biriktirilmiş metal başına mililitre cinsinden ölçülen değeri gösterir. Tablo 5.11'in bir girdisidir ve tek başına kategori seçmez.

H16: Maksimum 16 mL/100g. Bu, temel düşük hidrojen seviyesidir.

H8: Maksimum 8 mL/100g. Daha sıkı kontrol. Elektrotlar bu seviyeye göre test edilmeli ve sınıflandırılmalıdır. Uygulamada, E7018-H8 elektrotları yaygın olarak bulunur ve standart E7018'den sadece biraz daha pahalıdır.

H4: Maksimum 4 mL/100g. İlave metallerde mevcut olan en sıkı hidrojen kontrolü. H4'e ulaşmak genellikle dikkatli elektrot depolama ve kullanım gerektirir — herhangi bir nem emilimi hidrojeni bu eşiğin üzerine çıkarabilir.

Kaynağınız İçin Hangi Kategori Geçerlidir?

Yaygın bir soru şudur: “A992 çeliğim, E7018 elektrotlarım ve 1 in levham var; hangi kategori?” A992 için B Kategorisi satırını ve ilgili kalınlık bandını kullanın. E7018-H8 soneki eklemek A992’yi D Kategorisine taşımaz, çünkü A992 o satırda listelenmez.

Herhangi bir çelik, proses ve kalınlık kombinasyonu için hızlı bir arama yapmak üzere ön ısıtma hesap makinesini kullanın. Tablo 5.11'deki tüm 464 kombinasyonu kapsar ve kategori, minimum ön ısıtma ve geçerli dipnotları gösterir.

CWI Sınav İpucu